Realistisch schilder Dinie Boogaart

Publicaties

interview Kijk op 't Noorden 2008: Schilder Dinie Boogaart ervaart de creatie van haar olieverven telkenmale als een avontuur

Haar voorkeur gaat uit naar het schilderen van mensen.
Portretten en naakten. Dinie Boogaart (45) bekent het wat aarzelend.
Ze vindt eigenlijk niet dat haar werk moet worden geëtiketteerd. Ze heeft immers ook met haar - veelal Friese - weidse landschappen én met haar stillevens in de loop der jaren een reputatie opgebouwd. Haar intrigerende, figuratieve en monumentale werk (‘ik hou van grote doeken’) is niet alleen regionaal maar ook nationaal gewild.
Zowel bij de particulier als bij het bedrijfsleven.
Zo vervaardigde ze dertien strandlandschappen voor het interieur van het luxe cruiseschip Queen Mary II.


Publicatie in boek: buiten bekeken - binnen geschilderd: Eén breed, dertig hoog

We gaan altijd naar Schiermonnikoog. Vroeger ging ik ook al vaak, toen werkte ik in aquarel. Dan had ik zo'n karretje achter m'n fiets. Maar na verloop van tijd vond ik dat toch te veel gedonder. Je krijgt haast een zonnesteek op zo'n strand. Plus al dat zand door je aquarelverf. Want olieverf deed ik niet, dan moest ik zoveel spullen meeslepen. De laatste jaren doe ik het wat makkelijker: ik maak schetsen of dia's. Ik ben er nu zo vaak geweest, het zit gewoon in m'n hoofd.


Inleiding van het boek Werk 1983-2000

Achter een uitstalling met vis staat een vrouw, massief, één hand in de zij, met de andere op de toonbank steunend; haar rode schort steekt af tegen haar zwarte bloes, een fleurige doek is als een tulband om haar hoofd gewikkeld. Het witte vlak achter haar suggereert een minderende zomerdag. De vrouw kijkt wat opzij, een beetje wantrouwig lijkt het wel, onbenaderbaar, ofschoon klaarblijkelijk in afwachting van een koper. Tegelijk afwerend en afwachtend, staat ze te peinzen over dingen die alleen haar aangaan.


Het is een kwestie van je ogen en je hart openzetten, Signaal 2001, uitgave Staalbankiers, Den Haag

"Schilderen is voor mij een manier van leven. Tussen mijn leven en mijn werk bestaat geen verschil. Het is echt onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik ga er mee slapen en sta er mee op. In de tussentijd droom ik er over. In bed denk ik vaak over schilderijen na, ik kan er soms niet van slapen. 's Nachts ontstaan meestal de beste ideeën. Als je een goede kunstenaar wilt zijn moet je je er volledig aan wijden. Het leven bepaalt wel eens dat je op gezette tijden je werk moet doen. Bijvoorbeeld omdat je kinderen hebt. Dat vereist de nodige zelfdiscipline. Dus ik sta gewoon 's maandags om half negen in mijn atelier. Inspiratie moet je afdwingen."